ساختمانی در نزدیکی هتل در قسمت قدیمی شهر دوبی

یکی از تفریحات مهم دوبی wild wody  یا همون پارک آبی خودمونه که ما با دادن نفری 200 درهم تقریبا 60 هزار تومن با سرویس رفت بدون برگشت به این پارک رفتیم که بعدا فهمیدیم ورودی حدود 130 درهم می باشد .

ورودی wild wody

این یکی از وحشتناک ترین وسیله های پارک بود که وقتی از اون بالا می آمدی پایین واقعا مرگ و جلوی چشم خودت می دیدی . البته کاملا بی خطر . من که تمام مدت چشمام بسته بود و فقط منتظر رسیدن به زمین بودم . جالب بود وقتی می رسیدی پایین فقط چند تا خانم فیلیپینی اون پایین کمکت می کردن که بلند شی بیایی بیرون تا نفر بعدی از بالا راه بیفته .

یه چیزی که توی دوبی خیلی جالبه پیشرفت پروژه های ساختمانیه که عین قارچ رشد می کنن . ما یه برج میلاد داریم اونا 1000 تا !

اینجا بود که ما  عاشق کویر شدیم .

به قول آلفونس گابریل : کویر کسی را که یک بار دچار افسونش شود تمام عمر رها نخواهد کرد .

البته بعد از این سفر بود که به کویر شهداد رفتیم و دیدیم زیباترین کویر مال ماست بعد اونا از این یه تکه خاکشان چقدر پول در می آرن . توی کویر شهداد همش باید نگران این باشی که نکنه راهزنا بیان سراغت اونوقت اینجا از لحظه ای که وارد می شدی  علاوه بر مبلغ تور 200 درهمی که داده بودیم به عناوین مختلف از قبیل موتور سواری- ماشین سواری - عکس با عقاب - شتر سواری و نقش حنا و... پول در می آرن .

اینم همسر عزیزم که یه کم خوشحاله !

این هم یکی از مراسم های شب بعد از رقص عربی

در روز آخر سفر ما به تور شهر رفتیم که یکی از جاهایی که رفتیم جلوی درب منزل شيخ محمد بن راشد ال مكتوم حاکم دوبی بود که تا جلوی درب کاخ می توانستیم برویم و هیچ بگیر و ببندی هم در کار نبود و یک سری طاووس هم آنجا آزادانه گردش می کردند .

اینم عکس یکی از طاووس ها به نمایندگی از بقیه

ورودی کاخ - جالب بود در روبروی این کاخ کاخ دیگری قرار داشت که به گفته لیدرمان کاخ همسر اول شیخ محمد که شیرازی نیز می باشد بود .

یکی از پاساژها

اینجا هم ساحل زیبای دریا درنزدیکی برج العرب

اینجا هم مدینه الجمیرا که مجموعه بود از یک پاساژ کوچک و قسمتی که مانند ونیز کانال های آبی بود و قسمت دیگر نیز مانند یزد بادگیرهایی ساخته شده بود . اینجا همه چیز مصنوعی است .

بادگیرهای یزد کجا و اینها کجا 

بعد از دیدن از مدینه الجمیرا به مرکز تجاری ابن بطوطه رفتیم که در این مرکز به پاس سفرهای بی شمار ابن بطوطه به کشورهای مختلف هر قسمت را به کشوری باستانی اختصاص داده اند هند , مصر,ایران,تونس, چین و اندلس که در هر قسمت سعی شده است معماری مطابق با آن کشور پیاده سازی شود و از آنجا به مرکز تجاری  عمارات مال رفتیم که بیشتر به خاطر پیست اسکی سر پوشیده اش محبوبیت داشت که ناگهان از آن گرمای وحشتناک وارد محلی می شدی که مجبور شوی کلی کاپشن و لباس گرم بپوشی و برف بازی کنی . بیشتر کودکان عرب بودن که از مدرسه آنها را به آنجا آورده بودند . بیچاره ها خیلی برف ندیده بودند !

بعد از دیدن این دو پاساژ به سمت دریا و از آنجا داخل تونلی در زیر آب شدیم و به روی آب که آمدیم هتل زیبای آتلانتیس را روبرویمان دیدیم .

به گفته لیدر تمام مسیر و این هتل در طول سه سال ساخته شده بود که واقعا تحسین برانگیز بود.

جالب بود که در معماری هتل و نام آن برگرفته از افسانه آتلانتیس بود که جزیره ای افسانه ای در آن سوی ستون های هرکول در اقیانوس اطلس است که بعدها به زیر آب فرو می رود و به گفته افلاطون : اقیانوس در آن نقطه به مکانی غیر قابل عبور و جستجو تبدیل شده است.

شایان ذکر است که هزینه یک شب اقامت در این هتل رویایی حداقل 35000 دلار میباشد.

آکواریوم زیبا و بزرگ هتل که بالغ بر صدها گونه ماهی در آن می زیست و در داخل آکواریوم بقایی از آتلانتیس غرق شده قرار داشت .